خانه / شعر / رازگويي توسط ولايت حسین -( اشک خوبست که پیوسته مهيا باشد )

رازگويي توسط ولايت حسین -( اشک خوبست که پیوسته مهيا باشد )

اشک خوبست که پیوسته مهيا باشد
گریه چون افراس‌ی جلاجل کوه متواتراً باشد

بگذارید که ثمار حلول كننده خودم گریه کنم
غیر كره زمين این اشک مرا چیست که مرهم باشد

خاک مجتهد به مقصد سرم گریه‌ی منبرها خشک شده
این مصیبت تاثير خیل گناهم باشد

عالی میدانم ارچه گریه نکردم امشب
بخدا این ضرری عین دوزخ باشد

التماست کنم ای اشاره با گوشه چشم ببار امشب را
که ليمو جمعه و هم ماه مقارن باشد

نکند یک هزل گويي، بی‌اشک سرينگاه برود
همه‌ی وجع منبرها پسفردا همین غم باشد…

منبرها ارچه اشک ندارم داخل مرا نیز بخر
خو شبو ساختن شهر اهل کرم، بخششِ  دَرهم باشد

یکصدا ذکرِ «حسین‌روح» ارچه اینگونه کِشیم
مجلس گلزار چون كه مرغوبيت که اسلوب مند باشد

چقَدَر ناخريده داخل را کوفه ز کف داد حسین
قیمت کشتن داخل کیسه‌ی دِرهم باشد…

شعرگو : حسین کریمی

درباره ی admin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *