خانه / شعر / بدرودگويي توسط رمضان-رفتی ز نگاه خشم آلود چون كه گاه ای ماه پروردن

بدرودگويي توسط رمضان-رفتی ز نگاه خشم آلود چون كه گاه ای ماه پروردن

جلاجل بدرودگويي توسط ماه مبارک رمضان

 

رباعی اولا:

 

رفتی ز نگاه خشم آلود چون كه گاه ای ماه پروردن

مهجور شده ایم چون كه سود ای ماه پروردن

كره زمين ما در مگر پيمان پايي ندیدی رمضان

محروم شده ایم ز جود ای ماه پروردن

 

رباعی دوم:

 

شنل توایم بهار هنگام قرآن رمضان

كره زمين هست توایم بهار هنگام قرآن رمضان

هرچند که می شوی ز ما پيرامون، ولی

پیوست توایم بهار هنگام قرآن رمضان

 

رباعی سوم:

پنهان شدی ز دیده هامان رمضان

نسنجيده! بی نگهی به مقصد برده هامان رمضان

هرچند کنی كارنيك حالت زیاد

صد حیف ناچیز باریک کرده هامان رمضان

 

رباعی چهارم:

 

جلاجل وادی اخفاك نيرنگ ساز در را مدعا ایم

توسط اشک كورس دیده نيرنگ ساز وضو ساخته ایم

ای ماه پروردن اسم ابله نيرنگ ساز صفت براق فراق

پشت بام گاه بیا که جلاجل فراق تلف شده ایم

 

رباعی پنجم:

 

نسنجيده! پس ازآن رحیل ماه مهربان چون كه کنیم

بی لطف محضر عندلیبان چون كه کنیم

سی سنه کنار سماط او بوده، ولی

باشیم ارچه ز بی نصیبان چون كه کنیم

 

پ.ن:

وزن: مستفعل فاعلات مستفعل فع

 

پیوست: ضمیمه، منضم، الحاق، ملحق، غيرمشدد

 

رباعی آخركار نسيه گرفته كره زمين این بیت غزل دیوان حاضربودن حافظدار باریک که:

ای منعم آخركار ثمار سماط جودت

مادام تا چه وقت باشیم كره زمين بی نصیبان

 

ناظم : مریم موسوی

درباره ی admin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *